Het technische team van Kdison analyseert de deactivering van een katalysator in een Indonesische waterstofperoxidefabriek: zwavelvervuiling in het milieu is aangewezen als de voornaamste oorzaak.

In juni 2025 constateerde Kdison tijdens technische ondersteuningsactiviteiten voor een waterstofperoxidefabriek in Indonesië een abnormale afname van de activiteit van een palladiumkatalysator in de installatie. Dit leidde tot een lagere hydrogeneringsefficiëntie en een merkbare impact op de productie van de fabriek. Na systematische analyse en onafhankelijke verificatie werd bevestigd dat het incident een relatief zeldzaam geval van katalysatordeactivering in de waterstofperoxide-industrie betrof, veroorzaakt niet door proces- of apparatuurdefecten, maar door externe omgevingsfactoren.

Het project maakt gebruik van het vastbed-anthrachinonproces voor de productie van waterstofperoxide (H₂O₂) van Kdison. Dit proces wordt al vele jaren wereldwijd op grote schaal en betrouwbaar toegepast. Het ontwerp van de installatie is beproefd, de operationele parameters zijn redelijk en de installatie functioneerde probleemloos gedurende de eerste periode na de ingebruikname.

Nadat het probleem zich voordeed, voerde het technische team van Kdison onmiddellijk een grondige analyse uit van de operationele gegevens, procesomstandigheden en werkwijzen. Op basis van jarenlange technische en operationele ervaring concludeerde het team voorlopig dat de deactivering van de katalysator waarschijnlijk verband hield met een abnormale omgevingsluchtkwaliteit, met name de aanwezigheid van zwavelhoudende verontreinigingen. Hoewel een dergelijke conclusie ongebruikelijk is in de waterstofperoxide-industrie, was deze technisch gezien plausibel gezien de omgevingsomstandigheden rondom de fabriek.

Om de wetenschappelijke nauwkeurigheid en objectiviteit van dit oordeel verder te verifiëren, heeft Kdison de vermoedelijk vergiftigde katalysatormonsters proactief vanuit Indonesië naar China vervoerd en onafhankelijke laboratoria van derden opdracht gegeven om uitgebreide fysisch-chemische analyses uit te voeren. Het testprogramma, dat enkele maanden duurde, omvatte SEM-, BET-, EDS-, ICP-MS-, IC- en XPS-analyses.

In september 2025 werden de officiële testrapporten van derden openbaar gemaakt. De resultaten van meerdere analysemethoden bevestigden consistent dat het zwavelgehalte in de katalysator aanzienlijk was toegenomen en dat zwavel voornamelijk aanwezig was in de vorm van sulfaten met een oxidatietoestand van +6. Deze sulfaten adsorberen sterk op de actieve palladiumplaatsen en vormen stabiele oppervlakteverbindingen die de waterstofadsorptie en -activering remmen, wat leidt tot de typische door zwavelvergiftiging veroorzaakte deactivering van de katalysator. De analytische conclusies waren volledig in overeenstemming met de oorspronkelijke technische beoordeling van Kdison.

De fabriek bevindt zich in een chemisch industriegebied, omringd door diverse chemische installaties. Onderzoek wees uit dat sommige naburige fabrieken onvoldoende hoge schoorstenen en een ontoereikende rookgasbehandeling hadden, waardoor zwavelhoudende gevaarlijke gassen zich lokaal konden verspreiden en in de omgevingslucht terechtkwamen. In het anthrachinonproces vereist de oxidatiestap een continue luchttoevoer. Zwavelverontreinigingen in de lucht worden in het systeem geleidelijk omgezet in sulfaatverbindingen (SO₄²⁻), die met de werkoplossing circuleren, de hydrogeneringssectie binnenkomen en zich uiteindelijk ophopen op het oppervlak van de palladiumkatalysator.

Het meest directe gevolg van katalysatordeactivering is een vermindering van de hydrogeneringsefficiëntie. Zodra de actieve palladiumplaatsen bedekt zijn, neemt de hydrogeneringsconversie van anthrachinonderivaten aanzienlijk af, waardoor de efficiëntie van de circulatie van de werkoplossing wordt beperkt en uiteindelijk de waterstofperoxideproductiecapaciteit afneemt. De impact is vooral merkbaar in de productie-efficiëntie en niet zozeer in de veiligheid van de installatie, maar het vormt wel een aanzienlijke uitdaging voor een continue en stabiele werking.

Nadat de hoofdoorzaak definitief was vastgesteld, stelde het technische team van Kdison een reeks stapsgewijze tegenmaatregelen voor aan de klant, waarbij rekening werd gehouden met technische haalbaarheid en economische overwegingen:

1. Oplossing voor luchtbehandeling en -zuivering

Installatie van luchtzuiverings- en adsorptiesystemen vóór de luchtinlaat van de oxidatieinstallatie om zwavelhoudende verontreinigingen te verwijderen. Hoewel technisch effectief, brengt deze optie relatief hoge investerings- en operationele kosten met zich mee.

2. Optimalisatie van de technische lay-out voor nieuwe projecten

Bij de bouw van nieuwe waterstofperoxide-installaties moet in de ontwerpfase volledig rekening worden gehouden met de milieuomstandigheden. Luchtcompressoren en inlaatpunten moeten daarbij zo ver mogelijk verwijderd zijn van potentiële vervuilingsbronnen. Deze maatregel is in de praktijk niet toepasbaar op bestaande installaties.

3. Tijdelijke en overgangsmaatregelen

Onder de huidige omstandigheden kan gerichte reiniging en behandeling van met zwavel vergiftigde katalysatoren de katalytische activiteit gedeeltelijk herstellen, waardoor de continuïteit van de installatie gewaarborgd blijft.

Het technische team van Kdison benadrukte dat deze casus aantoont hoe in hoogwaardige, continu werkende waterstofperoxidefabrieken de algehele omgevingsomstandigheden van het industriepark een kritische "verborgen procesparameter" zijn geworden. Hoewel katalysatordeactivering door externe omgevingsfactoren ongebruikelijk is in de industrie, heeft het belangrijke technische implicaties voor fijnchemische fabrieken.

Als gespecialiseerde leverancier van turnkey EPC-oplossingen voor waterstofperoxide blijft Kdison zich inzetten voor door engineering gedreven innovatie en continue verbetering van de milieuvriendelijkheid. Zo levert het bedrijf veilige, betrouwbare en duurzame technologieën voor de productie van waterstofperoxide aan klanten wereldwijd.